การพูดกับเด็กสมาธิสั้น

การสื่อสารกันเด็กสมาธิสั้น

ข้อจำกัด และผลกระทบต่อการสื่อสารในเด็กสมาธิสั้นเด็กที่เป็นโรคสมาสั้นจะมีลักษณะพูดแทรกคนอื่นไม่คิดก่อนพูดและทำฟังคำถามไม่จบก็รีบตอบและอาจขัดจังหวะที่กำลังพูดอีกทั้งเป็นเด็กที่หงุดหงิดโมโหง่ายเมื่อรู้สึกไม่พอใจก็จะตอบโต้รุนแรงก้าวร้าวจึงทำให้มีความยุ่งยากในการสร้างสัมพันธภาพและอยู่ร่วมกับผู้อื่น

การพูดกับเด็กสมาธิสั้น

การสื่อสารเป็นสิ่งที่ต้องอาศัยการเรียนรู้มีการฝึกฝนและอยู่บนพื้นฐานของเจคคติที่ดีต่อกันจึงจะทำให้การสื่อสารนั้นมีประสิทธิภาพโดยปกติการสื่อสารกับลูกสมาธิสั้นมักมีการตอบโต้รุนแรงบางครั้งอาจถึงขั้นก้าวร้าวทำให้พ่อแม่หรือผู้ปกครองต้องคอยตักเตือนหรือตำหนิอยู่เสมอ ๆ จึงเป็นผลทำให้เกิดความไม่พอใจด้วยกันทั้ง 2 ฝ่ายและมักพบว่าการพูดคุยกันในครอบครัวพ่อแม่หรือผู้ปกครองจะจบการพูดคุยด้วยการสอนและเด็กจะตอบสนองด้วยการไม่ฟังหรือหันหน้าไปทางอื่น

เมื่อเด็กสมาธิสั้นมีข้อจำกัด ในการฟังจนจบไม่ได้ดังนั้นการสื่อสารในเด็กสมาธิสั้นจึงควรเน้นน้ำเสียงและท่าทีการแสดงออกด้วยสายตาที่เป็นมิตรด้วยการ

  • พูดสั้น
  • ชัดเจน
  • ใช้น้ำเสียงนุ่นนวลปกติ
  • ไม่ใช้อารม

สิ่งที่พ่อแม่หรือผู้ปกครองควรกระทำในการพูดกับลูก

  1. ชี้บอกสิ่งที่ดีหรือไม่ดี
  2. บอกตรง ๆ และสั้นกระชับ
  3. มองสบตาด้วยสัมพันธภาพที่ดี
  4. พูดให้จบเป็นเรื่อง ๆ ที่ละเรื่อง
  5. ไม่ควรรีบสรุป
  6. พูดในภาวะปัจจุบัน
  7. ถามความคิดเห็น
  8. ถามด้วยคำพูดที่สุภาพ
  9. พูดตามความรู้สึกถ้าอยากพูด
  10. ฟังอย่างระมัดระวังและทบทวนดูว่าท่านได้ยินอะไรและไม่เห็นด้วยให้แสดงท่าที่ที่สงบ
  11. ถ้าพ่อแม่หรือผู้ปกครองโกรธควรบอกความรู้สึกของตนเองด้วยคำพูดที่ไม่ทำให้ใครรู้สึกถูกตำหนิหรือเดือดร้อนเช่น“ แม่โกรธแล้วนะที่หนูทำเช่นนี้ "และแสดงท่าที่ให้รู้ว่าโกรธจริงๆ
  12. เมื่อเด็กทำดีต้องชมเชย, ชื่นชมหรือขอบใจกรณีผู้ปกครองทำผิดก็สามารถกล่าวคำขอโทษเด็กได้

คำสั่งที่มีประสิทธิภาพ

ควรออกคำสั่งให้ชัดเจน เช่น เมื่อพ่อแม่หรือผู้ปกครองต้องการให้เด็กร่วมมือในการทำงาน *ต้องแน่ใจว่าเป็นคำสั่งไม่ใช่สั่งเชิงถาม เช่น

"ทำไมหนูไม่เก็บของเล่นเดี๋ยวนี้" หรือ“ ได้เวลาอาหารแล้วต้องล้างมือใช่ไหม” เพราะคำสั่งเชิงถามหรือคำพูดที่ดูไม่ใช่คำสั่งจะทำให้เด็กไม่สนใจตอบหรือไม่ปฏิบัติตาม ควรเปลี่ยนคำสั่งให้ชัดเจนเช่น “เก็บของเล่นเดี๋ยวนี้” หรือ “ได้เวลาอาหารแล้วไปล้างมือ”

เมื่อต้องการใช้คำสั่ง พ่อแม่หรือผู้ปกครองไม่ควรตะโกน ให้เดินเข้าไปใกล้ตัวเด็กแล้วสั่งด้วยท่าที่หนักแน่นและพูดเสียงเข้ม

เวลาสั่งต้องแน่ใจว่าเด็กสนใจท่านโดยเด็กต้องมองตาท่านและกำลังฟังอย่างตั้งใจ

พ่อแม่หรือผู้ปกครองควรปล่อยให้สิ่งที่เด็กกำลังสนใจอยู่จบก่อน เช่น เกม วีดีโอ แล้วจึงใช้คำสั่ง

ติดแผ่นกระดาษไว้กันลืมงานที่ต้องการให้เด็กกระทำ

กำหนดเวลาเสร็จงานที่ชัดเจนให้เด็กทราบล่วงหน้า เช่น ให้เสร็จก่อนบ่ายสามโมง เป็นต้น

คำพูดที่ควรหลีกเลี่ยง

  1. การออกคำสั่งชี้แนะที่เป็นการบังคับ
  2. การเตือนหรือขู่
  3. การเทศนาสั่งสอน
  4. การหว่านล้อมโต้เถียง
  5. การแนะนำหรือเสนอแนะที่ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายชี้แจง
  6. ประเมินวิจารณ์
  7. เยินยอเกินความเป็นจริง
  8. วินิจฉัยหรือตัดสินว่าอีกฝ่ายถูกหรือผิด
  9. เปลี่ยนเรื่องฝานเลย
  10. ยั่วแหย่กลบเกลื่อน

ที่มา : คู่มือโปรแกรมการเสริมสร้างความสามารถของผู้ปกครอง ในการดูแลเด็กสมาธิสั้น

โดย สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์

  View : 62

Tags: ADHD การดูแลเด็กสมาธิสั้น สมาธิสั้น


เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง


 วันนี้ 1,062
 เมื่อวาน 1,040
 สัปดาห์นี้ 3,113
 สัปดาห์ก่อน 5,558
 เดือนนี้ 23,448
 เดือนก่อน 37,112
 จำนวนผู้เข้าชม 290,140
  Your IP : 3.238.190.82

Untitled Document