Page 11 - รายงานวิจัย เรื่องการพัฒนาแบบประเมินภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น
P. 11

Development of the Thai version of the Patient Health Questionnaire for Adolescents (PHQ-A)











                          บทที่

                          1                   บทน�ำ

















                                                   ควำมเป็นมำและควำมส�ำคัญ





                             ภาวะซึมเศร้าเป็นหนึ่งในปัญหาสุขภาพจิตที่พบบ่อยในวัยรุ่น และมีแนวโน้มที่จะเพิ่มมากขึ้น
                               1,2
                    อย่างต่อเนื่อง ความชุกของภาวะซึมเศร้าทั่วโลก ทั้งโรคซึมเศร้า (major depressive disorder: MDD) และ
                    โรค Dysthymia ในช่วง 10 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 ถึง 2015 มีอัตราเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 18.7  ภาวะซึมเศร้า
                                                                                                   3,4
                    ถูกจัดเป็นสาเหตุอันดับสองของการสูญเสียปีสุขภาวะ (years lived with disability: YLDs) ของกลุ่มวัยรุ่น

                    อายุ 15-19 ปี  อีกทั้งยังเป็นปัจจัยส�าคัญที่เชื่อมโยงกับการฆ่าตัวตาย การท�าร้ายตัวเอง และการใช้สารเสพติด
                                 3
                                                                                     1-3
                    ของวัยรุ่น ซึ่งจะยิ่งน�าไปสู่ปัญหาด้านสุขภาพกายและสุขภาพจิตที่รุนแรงมากขึ้น
                             ในประเทศไทย จากการส�ารวจระบาดวิทยาความชุกโรคซึมเศร้าในวัยรุ่นอายุ 13-17 ปี โดยกรม

                    สุขภาพจิต พบร้อยละ 1.6  และการส�ารวจจากองค์การอนามัยโลก พบร้อยละ 4  ข้อมูลจากองค์การอนามัยโลก
                                                                                       1
                                          5
                    ในการส�ารวจปัญหาสุขภาพจิตในกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบว่า วัยรุ่นไทยร้อยละ 15 มีความคิด
                    อยากตาย และร้อยละ 13 เคยลงมือพยายามฆ่าตัวตาย  ซึ่งถือเป็นตัวเลขที่สูงมากที่สะท้อนถึงปัญหาสุขภาพจิต
                                                                   6
                    ในหมู่วัยรุ่นไทย ในขณะที่มีวัยรุ่นเพียงจ�านวนน้อยที่เข้ามารับการดูแลรักษาจากสถานบริการสาธารณสุข
                    ด้านสุขภาพจิตและจิตเวช  จากการศึกษาการเข้าถึงบริการด้านจิตเวชในปี 2560 พบผู้ป่วยซึมเศร้าที่มาเข้ารับ
                                          7
                    การรักษาในสถานบริการสาธารณสุขทั่วประเทศเพียงร้อยละ 61  ซึ่งในงานวิจัยดังกล่าวยังประมาณการว่า
                                                                            8
                    อัตราการเข้าถึงบริการน่าจะต�่ากว่านี้มากในกลุ่มผู้ป่วยซึมเศร้าเด็กและวัยรุ่น  สาเหตุส�าคัญอาจมาจากจ�านวน
                                                                                     8
                    สถานบริการสาธารณสุขที่ให้บริการด้านสุขภาพจิตและจิตเวชวัยรุ่นที่ไม่เพียงพอ การขาดแคลนจิตแพทย์เด็ก
                    และวัยรุ่นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง และระบบบริการสุขภาพที่ยุ่งยากซับซ้อน ซึ่งเป็นช่องว่างของการให้บริการ
                    ด้านสุขภาพจิตและจิตเวชวัยรุ่นของประเทศไทย อีกประเด็นหนึ่งคือตัววัยรุ่นที่เสี่ยงภาวะซึมเศร้าที่ส่วนใหญ่

                    ยังขาดความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับภาวะซึมเศร้า ยังมีความเข้าใจและความเชื่อผิดๆ โดยเฉพาะความกลัว
                    ในการถูกตีตราว่าป่วยโรคจิตเวช รวมถึงความไม่เข้าใจของผู้ใหญ่ที่ใกล้ชิด เช่น พ่อแม่ ผู้ปกครอง ครู ที่ไม่สนับสนุน

                    ในการพามาเข้ารับการรักษา ซึ่งเป็นอุปสรรคส�าคัญมากส�าหรับการเข้าถึงบริการของวัยรุ่นไทย

                                                                                                                1 1
                                                         รายงานวิจัย เรื่อง  การพัฒนาแบบประเมินภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น
   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16